مقاله‌ها

روش‌های تماسی می‌توانند آرام‌بخش باشند، ولی در بیمار سرطانی چند وضعیت مشخص هست که در آن‌ها باید متوقف شوند.

این جمله از یک واقعیت علمی شروع می‌شود و به نتیجه‌ای می‌رسد که نادرست و گاهی خطرناک است.

چیزی که بیشترین شواهد را برای بهتر کردن حال بیمار سرطانی دارد، در قوطی مکمل نیست: تحرک بدنی، خواب، تغذیه‌ی کافی و حمایت روانی.

همه‌ی روش‌های مکمل بی‌پایه نیستند. چند مورد در کاهش عوارض درمان بررسی شده‌اند و نتیجه‌ی قابل قبولی داده‌اند.

میوه و سبزی خوردن با بلعیدن قرص‌های دوز بالا یک چیز نیست — به‌ویژه در هفته‌هایی که شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی می‌گیرید.

«طبیعی» به معنای بی‌خطر نیست. بعضی گیاهان می‌توانند اثر داروی شیمی‌درمانی را کم کنند، بی‌آنکه کسی متوجه شود چرا درمان جواب نداده.

این دو کلمه اغلب به‌جای هم به کار می‌روند، در حالی که تفاوتشان می‌تواند سرنوشت درمان را عوض کند.

کنار گذاشتن درمان استاندارد به امید روشی دیگر، پرهزینه‌ترین تصمیمی است که یک بیمار سرطانی می‌تواند بگیرد — و هزینه‌اش زمان است.

دو محل شایع متاستاز که نشانه‌های روشنی دارند و هر دو درمان‌های مؤثری دارند — به شرط آنکه نشانه‌ها به‌موقع گزارش شوند.

مراقبت تسکینی یعنی تسلیم شدن — این رایج‌ترین بدفهمی درباره‌ی سرطان پیشرفته است، و شواهد خلافش را نشان می‌دهند.