سرطان‌ها

سرطانی که نخستین نشانه‌اش اغلب توده‌ای در گردن است، نه مشکلی در بینی. حساسیت بالایش به پرتودرمانی، پیش‌آگهی آن را از بسیاری سرطان‌های سر و گردن بهتر می‌کند.

توموری که تا بیست سال پیش به هیچ دارویی پاسخ نمی‌داد، و امروز نمونه‌ی شاخص درمان هدفمند است — به شرط آنکه آزمون ژنتیک انجام شود.

گروهی از تومورها که اغلب کُندرشدند و سال‌ها پیش از تشخیص وجود داشته‌اند. بعضی‌شان هورمون می‌سازند و نشانه‌هایشان به بیماری‌های دیگری نسبت داده می‌شود.

سرطان کودکان با سرطان بزرگسالان یک بیماری نیست: انواعش متفاوت است، به درمان بهتر پاسخ می‌دهد، و بیشتر کودکان درمان می‌شوند.

شایع‌ترین تومور اولیه‌ی داخل جمجمه و در اکثریت موارد خوش‌خیم. بسیاری از آن‌ها هرگز درمان نمی‌خواهند و فقط پیگیری می‌شوند.

مغز استخوان سلول می‌سازد ولی سلول‌های ناقص. اغلب با کم‌خونی بی‌دلیلی شروع می‌شود که با آهن و ویتامین درست نمی‌شود.

اغلب با زردی بدون درد خود را نشان می‌دهد. آزمون‌های مولکولی در این سرطان در سال‌های اخیر گزینه‌های درمانی تازه‌ای باز کرده‌اند که چند سال پیش وجود نداشتند.

سرطانی که تقریباً همیشه ریشه در تماس با آزبست دارد — اما تماسی که بیست تا پنجاه سال پیش رخ داده و بیمار اغلب آن را به یاد نمی‌آورد.

شایع‌ترین سرطان اولیه‌ی استخوان، بیشتر در نوجوانان. درد استخوانی که شب‌ها بدتر می‌شود و با استراحت آرام نمی‌گیرد، نشانه‌ای است که نباید به رشد یا ضرب‌دیدگی نسبت داده شود.