تب بالای ۳۸ درجه در هفتهی پس از شیمیدرمانی — همان شب به اورژانس، منتظر صبح نمانید
تنگی نفس ناگهانی یا درد قفسهی سینه — بررسی فوری
درد شدید و تازهی کمر همراه با ضعف یا بیحسی پا — احتمال فشار روی نخاع، اورژانس است
ورم و درد یکطرفهی ساق پا — احتمال لخته
قابل پیگیری سرپایی
این وضعیت معمولاً با مراجعهی برنامهریزیشده به پزشک قابل بررسی است.
سرطان پستان شایعترین سرطان زنان در ایران و جهان است. بیشتر تودههای پستان سرطانی نیستند، ولی هر تودهی تازهای که خودبهخود از بین نرود باید بررسی شود — و همین بررسی بهموقع بیشترین تفاوت را در نتیجهی درمان میسازد.
نمودار: دکتر سرطان
در بدن چه میگذرد
پستان از مجراهایی ساخته شده که شیر را منتقل میکنند و لوبولهایی که آن را میسازند. سرطان پستان معمولاً از سلولهای پوششدهندهی همین مجراها آغاز میشود. تا وقتی سلولهای غیرطبیعی داخل مجرا ماندهاند، بیماری «در جای خود» است و توان انتشار ندارد. اگر از دیوارهی مجرا بیرون بزنند، تهاجمی میشود و میتواند به گرههای لنفاوی زیر بغل و از آنجا به اندامهای دیگر برسد.
چرا نشانگرهای زیستی مهماند
سرطان پستان یک بیماری نیست، چند بیماری است که در یک جا رخ میدهند. دو تودهی هماندازه در دو نفر میتوانند درمان کاملاً متفاوتی بگیرند، چون رفتار سلولهایشان متفاوت است. پاتولوژی روی نمونهی برداشتهشده گیرندههای هورمونی و HER2 را میسنجد، و همین نتیجه است که تعیین میکند هورموندرمانی مؤثر است یا داروی هدفمند یا شیمیدرمانی. اگر برگهی پاتولوژیتان این نشانگرها را دارد، آن برگه مهمترین سند پروندهی شماست.
درمان چطور انتخاب میشود
تصمیم درمان کارِ یک نفر نیست: جراح، انکولوژیست، رادیوتراپیست و پاتولوژیست کنار هم برنامه میریزند. ترتیب کارها هم ثابت نیست — گاهی جراحی اول است و گاهی شیمیدرمانی پیش از جراحی انجام میشود تا تومور کوچک شود و عمل کمدامنهتری لازم باشد. اگر شنیدید «اول شیمیدرمانی»، این به معنای بدتر بودن بیماری نیست؛ یک راهبرد است.
یک نکته که در سرطان پستان بیش از بیشتر سرطانهای دیگر اهمیت دارد: چند درمان رایج این بیماری — آنتراسایکلینها، داروهای ضد HER2 مانند تراستوزوماب، و پرتوی سمت چپ قفسهی سینه — میتوانند بر قلب اثر بگذارند. این دلیلی برای نگرفتن درمان نیست؛ دلیلی است برای اینکه اکوی پایه پیش از شروع انجام شود و پایش قلبی پس از پایان درمان رها نشود.
پرسیدن دوم، حق شماست
گرفتن نظر دوم از پزشک دیگر در سرطان پستان کار رایج و پذیرفتهای است و به رابطهی شما با پزشکتان لطمه نمیزند. اگر تصمیمی بزرگ مثل نوع جراحی در میان است، وقت گذاشتن برای نظر دوم ارزشش را دارد.
نامهای دیگر
Breast Cancer
کارسینوم پستان
کد ICD-10
C50
نوع بافتشناسی
کارسینوم مجاری تهاجمی (IDC) — شایعترین نوع
کارسینوم لوبولی تهاجمی (ILC)
کارسینوم مجاری در جای خود (DCIS) — غیرتهاجمی
نشانهها
تودهای در پستان یا زیر بغل که با دورهی ماهانه از بین نمیرود
تغییر شکل یا اندازهی پستان
فرورفتگی پوست یا نوک پستان
ترشح خونی از نوک پستان
قرمزی یا پوستهپوسته شدن پوست پستان
عوامل خطر
افزایش سن
سابقهی خانوادگی سرطان پستان یا تخمدان
جهشهای BRCA1 و BRCA2
قاعدگی زودرس یا یائسگی دیرهنگام
نداشتن بارداری یا بارداری اول در سن بالا
چاقی پس از یائسگی
مصرف الکل
پرتودرمانی قبلی قفسهی سینه
زمینهی ارثی و ژنتیک
حدود پنج تا ده درصد موارد زمینهی ارثی دارند و مهمترینشان جهشهای BRCA1 و BRCA2 است. اگر در خانواده چند مورد سرطان پستان یا تخمدان هست، یا بیماری در سن پایین رخ داده، یا موردی از سرطان پستان در مردان خانواده دیده شده، مشاورهی ژنتیک مطرح است. جهش مثبت به این معنا نیست که سرطان قطعی است؛ به این معناست که برنامهی غربالگری و پیشگیری عوض میشود.
غربالگری
ماموگرافی مؤثرترین ابزار غربالگری است و در زنان با خطر متوسط معمولاً از دههی پنجم زندگی و هر یک تا دو سال توصیه میشود؛ سن شروع و فاصلهی دقیق بین راهنماهای مختلف تفاوت دارد و باید با پزشک خودتان تعیین شود. برای زنان با خطر بالا (جهش شناختهشده یا سابقهی خانوادگی قوی) غربالگری زودتر شروع میشود و امآرآی هم به آن اضافه میشود. معاینهی خودِ پستان جای ماموگرافی را نمیگیرد، ولی آشنایی با حالت طبیعی پستانتان کمک میکند تغییر را زودتر ببینید.
ER و PR (گیرندهی استروژن و پروژسترون) — کاندید بودن برای هورموندرمانی
HER2 — کاندید بودن برای داروهای هدفمند مانند تراستوزوماب
Ki-67 — سرعت تکثیر سلولها
سهگانهمنفی (ER و PR و HER2 هر سه منفی) — درمانش متفاوت است
مرحلهبندی
مرحلهبندی از ۰ تا ۴ است. مرحلهی ۰ یعنی سلولهای سرطانی هنوز از مجرا بیرون نزدهاند (کارسینوم در جای خود). در مرحلهی ۱ و ۲ بیماری محدود به پستان و گرههای لنفاوی نزدیک است. مرحلهی ۳ درگیری گستردهتر گرهها یا پوست و دیوارهی سینه را نشان میدهد. مرحلهی ۴ یعنی سرطان به اندام دور رسیده است. در نظام TNM حرف T به اندازهی تومور، N به درگیری گرههای لنفاوی و M به انتشار دوردست اشاره میکند. امروز مرحله تنها عامل تعیینکننده نیست: نشانگرهای زیستی بالا هم به همان اندازه در انتخاب درمان نقش دارند.
پیشآگهی سرطان پستان در مجموع از بسیاری سرطانهای دیگر بهتر است و به چند چیز بستگی دارد: مرحلهی تشخیص، وضعیت گیرندههای هورمونی و HER2، درجهی سلولی، سن و سلامت کلی. تشخیص در مرحلهی پایینتر و پاسخ خوب به درمان اولیه، پیشآگهی را بهتر میکند. سرطان سهگانهمنفی معمولاً تهاجمیتر است.
پیشگیری
بخشی از عوامل خطر قابل تغییر نیستند (سن، ژنتیک) و بخشی هستند: وزن متعادل پس از یائسگی، فعالیت بدنی منظم، محدود کردن الکل، و شیردهی در صورت امکان. برای زنان با خطر بسیار بالا، گزینههای دارویی کاهش خطر و در موارد خاص جراحی پیشگیرانه مطرح است — اینها تصمیمهای تخصصیاند و با مشاوره گرفته میشوند. هیچ خوراکی، گیاه یا مکملی ثابت نشده که سرطان پستان را پیشگیری کند.
پیگیری پس از درمان
پس از پایان درمان، پیگیری منظم ادامه دارد: معاینهی دورهای، ماموگرافی سالانه، و در صورت مصرف هورموندرمانی، پایش عوارض آن. طول دورهی هورموندرمانی میتواند پنج تا ده سال باشد و قطع خودسرانهاش خطر بازگشت را بالا میبرد. آزمایشهای تصویربرداری کامل بدن بهشکل روتین برای همه توصیه نمیشود و در نبود نشانه، سود ثابتشدهای ندارد.