فلوئورواوراسیل بیش از شصت سال است که در درمان سرطان به کار می‌رود و هنوز ستون رژیم‌های سرطان روده و معده است. با وجود این قدمت، یک نکته‌ی نسبتاً تازه درباره‌اش وجود دارد که می‌تواند جان بیمار را نجات دهد.
آنزیمی که همه ندارند
پس از آنکه این دارو کارش را کرد، آنزیمی به نام DPD آن را تجزیه و از بدن دفع می‌کند. در اکثریت قاطع افراد این آنزیم به‌اندازه‌ی کافی فعال است.
اما گروه کوچکی کمبود ارثی این آنزیم را دارند و خودشان هیچ خبری ندارند — چون تا وقتی این دارو را نگیرند، هیچ نشانه‌ای ندارد. در این افراد دارو دفع نمی‌شود و تجمع می‌کند، و همان دوز متعارفی که برای دیگران بی‌خطر است می‌تواند عارضه‌ی بسیار شدید بسازد.
امروز سنجش وضعیت DPD پیش از شروع درمان در بسیاری از کشورها به استاندارد تبدیل شده است. اگر این آزمون در دسترس است، پرسیدنش بجاست.
دهان: از روز اول مراقبت کنید
زخم دهان از شایع‌ترین و آزاردهنده‌ترین عوارض این داروست و می‌تواند خوردن را دردناک یا ناممکن کند.
نکته‌ی عملی این است که پیشگیری به‌مراتب مؤثرتر از درمان است و باید از روز اول شروع شود، نه وقتی زخم پیدا شد: شستشوی مکرر دهان با محلول ساده‌ی آب و نمک یا جوش‌شیرین، مسواک نرم، پرهیز از دهان‌شویه‌های الکل‌دار، و پرهیز از غذاهای تند، اسیدی و خیلی داغ. اگر زخم به‌جایی رسید که نمی‌توانید بخورید یا بنوشید، این را گزارش کنید — کم‌آبی سریع پیش می‌آید.
درد قفسه‌ی سینه حین انفوزیون
این دارو می‌تواند عروق کرونر را به اسپاسم بیندازد و دردی بسازد که از درد سکته‌ی قلبی قابل تشخیص نیست — گاهی همراه با تغییرات نوار قلب.
اگر حین انفوزیون یا در ساعات پس از آن درد یا فشار در قفسه‌ی سینه حس کردید، همان لحظه بگویید. این اضطراب نیست و کم‌اهمیت هم نیست؛ انفوزیون متوقف و ارزیابی قلبی انجام می‌شود. در بیشتر موارد با قطع دارو برطرف می‌شود، ولی تصمیم درباره‌ی ادامه باید با ارزیابی قلبی گرفته شود.
زندگی با پمپ
در بسیاری از رژیم‌ها، بخشی از دارو با پمپ قابل حملی طی دو تا سه روز در خانه تزریق می‌شود. این یعنی کاتتر و پمپ همراه شماست.
چند نکته‌ی ساده: محل کاتتر را خشک نگه دارید و هنگام دوش گرفتن بپوشانید، و هر نشت، درد، تورم یا قرمزی محل کاتتر را فوری گزارش کنید. شماره‌ی تماس شبانه‌روزی تیم درمان را در دسترس داشته باشید.